in

Het zoomt niet meer


1 september 2013, 15:40

De camera, voor vele een beste vriend. Maar wat nou als hij stuk gaat? Henk Ravenhorst heeft het meegemaakt. Hij deelt zijn ervaring en geeft je 5 handige tips om dit te voorkomen!

Het zoomt niet meer

Opeens zoomt het niet meer! Ik voel weerstand en ik kan het niet verklaren. Even snel inzoomen, of nog sneller uitzoomen, het is niet meer zoals het was. En dat voor een mooi stuk glas van Olympus, want met een glas opzich is niets aan de hand.
Het is een originele Olympus Zuiko Digital, brandpunt 14-54 mm en een mooi diafragma van 2.8-3.5. Lekkere lichtsterke lens dus, waar ik werkelijk alles mee doe. Ben er smoorverliefd op. Niet slecht voor een tweedehands Marktplaatsertje. Maar hij, of is het een zij, want ze ligt zo lekker vast in de hand, gaat er natuurlijk toch niet mee ophouden.
Dan moet ik weer terug naar mijn kitlens. Kitlens? Ja, want meer heb ik mezelf lange tijd niet gegund. Vijf jaar geleden moest ik ook zo nodig een digitale spiegelreflex. Die plastic combiaanbieding van Olympus kon ik niet laten lopen en ik heb er eerlijk gezegd wel veel mee geleerd. Van anderen, veel kijken en afkijken bij de grote jongens. Van mezelf, veel proberen en uitproberen. Ook een echte fotograaf worden, dat hoop je dan.


Zonder flits

Dan weet je het. Je wilt nooit, maar dan ook echt nooit meer flitsen, je wilt alleen maar muzikanten fotograferen én je wilt gelikte foto’s. Dus moet je goed glas aanschaffen. Sinds twee jaar heb ik dit oosterse glaswerk, heb de lens op mijn body geschroefd en zij is er nooit meer af geweest.
Ze ligt altijd voor het grijpen nu; voor dorpsevenementen, wandelingen, even naar het strand, vakanties, maar in hoofdzaak voor de muziek. Zij beheerst mijn leven. Ik kijk alleen maar in composities, in diagonalen, in lichtval. En erger nog, ik kijk ook niet meer uit. Dan lig je dus languit op het ijs, in een scheur geschaatst. Of stuiter je op de kade in een Bretonse havenplaats. Stoeprandje gemist, maar wel vlak langs de rand. Ribben gekneusd, camera twee keer fors gestuiterd. Krassen op de lensbehuizing en op mijn en ‘haar’ body. Maar wel een werkpaard dat het altijd is blijven doen.

Rammelen
Tot vorige maand. Zij zoomt dus stroef! Toch maar gewoon foto’s gemaakt bij een optreden van een van mijn zoons, valt er een mooi zwart elastiekje uit de lens. O-ring gebroken. Terugstoppen gaat niet meer, behalve bij Olympus zelf. Best duur. Ik fotografeer er maar gewoon mee door. Zij rammelt een beetje nu. Ik kan niet meer fotograferen in de storm en de regen en stof is ook niet echt lekker. Maar voor mijn concertplaatjes kan ik haar niet missen, absoluut niet! De muzikanten horen me nu tenminste aankomen! En zij zoomt weer als de beste. Ik koester en bemin haar. Hou haar helemaal voor mijzelf.
En ja, ik spaar nu voor een paar andere lenzen en toch ook maar een andere body. Wat jonger en moderner spul. En daarbij kluns ik lekker door.


Dit is wat ik erg graag doe met mijn concertopnames met de beschreven lens

Wat leren we hier nu van?
1.Investeer in een lens. Je lens is nog belangrijker dan je body.
2.Leer je camera en lens goed kennen. Probeer alles uit. En vraag andere fotografen ook hoe zij opereren. Zo ben ik er pas na veel sessies achter gekomen wat mijn beste instellingen zijn.
3.Bij concerten heb je veel wisselend licht, veel beweging en vaak kom je niet dichtbij genoeg. Ik hou het diafragma maximaal open en fotografeer niet in P, maar in A. Een lichtsterke lens met F2.8 is prima te doen.
4.Spaar liever door voor een echt goede nieuwe lens. Oriënteer je goed bij vergelijkbare fotografen, wat gebruiken zij voor objectieven, welke instellingen hanteren zij. Weet hoe ze tot hun resultaat komen. Lees veel reviews, dat kan ook op de zoom.nl! Loop ook eens bij een goede fotozaak binnen en laat je vakkundig informeren. En voel wat je koopt. Body en lens moeten wel prettig in de hand liggen voor een beter resultaat.
5.Zelf heb ik nu een origineel Olympus objectief op het oog met een vast diafragma van F2.0 en een brandpuntafstand van 35-100. Daarmee kun je voor concertwerk iets beter inzoomen en door de geringe scherpte/diepte heb je de mogelijkheid om je onderwerp, de artiest, lekker los te laten komen van de achtergrond.
6.Is het meteen een te forse investering? Soms kun je ook huren. Dan heb je de gelegenheid om te bepalen of je die lens ook echt wilt en kan gebruiken. Best handig!

Wie is deze auteur?
Mijn naam is Henk Ravenhorst. Op 50-jarige leeftijd voorzichtig gestart met fotograferen. Door veel enthousiaste reacties aangemoedigd om er ‘iets meer mee te doen’. Het laatste jaar veel gedaan met registraties van kleinschalige, intieme jam sessies. Emoties en beleving van muzikanten, hun passie bij optredens en de liefde voor hun instrumenten: daar ben ik naar op zoek. Als fotograaf ben ik autodidact en heb ik mijn stijl gevonden in de kleine overdrijving van scherpte, kleur en contrast.

Mis niks met de wekelijkse Zoom.nl nieuwsbrief!

E-mailadres

Tips: Natuur fotograferen in de maand september

De voordelen van Lightroom