in

Maak je eigen serie


4 september 2013, 14:57

Je doet je uiterste best voor de mooiste foto van één onderwerp. Maar wat als je een onderwerp hebt, waar je een hele serie van kan maken? Zoomer Gerard Herinx deed dat op Amsterdam Centraal Station bij het bouwen van twee nieuwe passages onder het spoor. Hij vertelt hoe hij dat aangepakt heeft.

Waarom deze serie?
We kennen het allemaal wel; het spoor in Nederland en de overlast die het soms veroorzaakt.
In deze serie zou ik het graag eens van een andere kant laten zien, namelijk de geplande werkzaamheden. Het project waar deze serie over gaat, is het project West Oost Passage Amsterdam Centraal Station [later WOPAC]. Hier zijn in een korte periode van 1 jaar twee geheel nieuwe passages in diverse fases onder het spoor en de perrons van het Amsterdam CS aangelegd. Als gedetacheerde projectanalist/ planner bij ProRail in Utrecht zag ik wel in dat dit niet alleen een hoogstandje van engineering en uitvoering was maar dat de werkzaamheden aan dit monument, want dat is het Amsterdam CS, op zich al uniek zijn te noemen. Via mijn werk bij ProRail ben ik in contact gekomen met de bouwmanager van WOPAC. Ik kreeg de gelegenheid om foto’s te maken van het afbouwen van perron 2. Dit was een soort examen want je hebt hier niet alleen te maken met de vraag of de persoon kan fotograferen maar is het ook veilig en kan deze persoon wel in het werkterrein rondlopen met zijn fototoestel. Schijnbaar voldeed ik aan deze eisen en kon ik de reportage gaan maken.


Als je van te voren goede afspraken maakt, kun je ook op unieke plekken komen. De foto is genomen vanuit de nok van het Amsterdam Centraal Station. Op spoor 5 gaat de dienstregeling gewoon door.

Hoe ben ik te werk gegaan?
Ik ben een beginnend hobbyfotograaf en ik moet eerlijk zijn. Je leest veel literatuur en denkt dan te kunnen fotograferen. Nou niet dus! Aangezien mijn uitrusting niet tot het professionele segment hoort, komt het aan op veel creativiteit en vooral durven! Zo had ik geen reportageflitser en ik kon de ingebouwde flitser niet gebruiken. De veiligheidshesjes reflecteren namelijk zo sterk dat het een soort Michelin mannetjes worden en alles weghaalt dat je wilt fotograferen. Ook het werken met een statief of monopod is geen optie. Omdat je in een drukke en gevaarlijke werkomgeving verblijft, zit niemand te wachten op een fotograaf die even rustig zijn statief of monopod gaat opstellen. Vaak moest je ook zo snel van positie veranderen, denk hoog/laag, links/rechts, licht/donker, dat beiden instrumenten je alleen maar in de weg zouden zitten. Maar ook scherpstellen was in sommige gevallen een gewetensvraag omdat je graag alles scherp zou willen hebben op de foto. Natuurlijk denk je dan ‘Dat is het, ik gebruik een lange sluitertijd’. Helaas en jammer want de omstandigheden zijn zo donker dat je toch een sluitertijd moet gebruiken waarbij je de trillingen in de bodem, je eigen lichaam en de constructies in de foto’s terug ziet. Dus het komt er op neer dat je gaat experimenteren met je sluitertijd, iso, composities en andere zaken. En je moet concessies doen. Niet alles kan scherp zijn op de foto en je kunt ook niet alles laten zien aan werkzaamheden. Dus wees niet bang om in een serie heel selectief te werk te gaan. Voor mij was ook belangrijk dat ik de foto’s het verhaal liet vertellen zonder dat er speciaal voor werd geposeerd. Vergeet ook niet dat je duidelijk maakt naar iedereen toe dat je er rondloopt met toestemming van de leidinggevende. Voordat je aan een serie begint is het dus belangrijk dat je dit soort dingen goed geregeld hebt. Schroom ook niet om een praatje te maken en vragen te stellen. Om het vertrouwen te winnen en te laten zien dat je geen bijbedoelingen hebt, heb ik enkele leuke foto’s aangeboden om in de keet en de kantine op te hangen. Dit werd meestal goed ontvangen.


Het is belangrijk om uit te leggen wat je doet en dat je toestemming hebt. Dit zorgt ook voor een ontspannen sfeer bij de betrokkenen.


Ik heb geen gebruik gemaakt van mijn flits dus moest experimenteren met iso en sluitertijd.

Waar begin je in een serie?
Maar waar begin je nu eigenlijk met fotograferen in deze drukte van werkzaamheden. Omdat het een project is zou je zeggen chronologisch maar dat ging helaas niet op. Je ziet zoveel dingen om je heen gebeuren dat je je weleens afvraagt hoe het mogelijk is dat zoveel disciplines naast en langs elkaar heen kunnen werken. Om toch een beetje orde in mijn reportage te krijgen ben ik natuurlijk met de bouwmanager en de verantwoordelijke uitvoerder(s) gaan praten. Dit helpt zeker omdat ze kunnen aangeven wat relevant is en waar op te letten. Uiteraard is veel van de werkzaamheden Abracadabra en moet je toch wel om uitleg vragen omdat dit je compositie van je foto’s kan bepalen. Dus zorg dat je goed geïnformeerd bent door mensen die hier aan het werk zijn. Gelukkig is digitaal fotograferen makkelijker geworden en goedkoper dan het ‘ouderwetse’ fotograferen en maakt het niet uit indien je een foto of wat verknalt. Je leert er wel van want juist de foute foto’s hebben mij geleerd om, indien de kans zich voordeed, betere foto’s te maken.
Alle opnames die ik gemaakt heb zijn in raw. Daarom heb ik Adobe Lightroom 4 aangeschaft om de foto’s een klein beetje te corrigeren. In Lightroom heb ik voornamelijk de ruis en het contrast aangepast. Ik heb de foto’s niet meer lichter gemaakt dan dat de werkelijke omgeving was. Dit zou mijns inziens onnatuurlijk overkomen. Mede het snel wisselend dynamisch bereik in deze omgeving maakt het maken van een goede foto tot een sport en is best moeilijk indien je beperkte middelen tot je beschikking hebt.


Hier een mooi overzicht van de werkzaamheden aan de ene kant en de dagelijkse stroom reizigers aan de andere kant.

Tips & tricks
Natuurlijk is iedere reportage en serie anders maar volgende zou ik zeker mee willen geven:
• Maak met alle partijen duidelijke afspraken. Niet alleen over wat je gaat fotograferen maar ook wie de eigenaar is van je foto, hoe en door wie je foto’s gebruikt worden en onder welke condities (betaald of kosteloos)
• Maak zeker in mijn geval, je apparatuur dagelijks schoon;
• Hou rekening ermee dat je camera maar een beperkt aantal clicks mee kan. Indien je hier over heen gaat dan kan het zijn dat de foto’s slecht worden of je apparatuur niet meer naar behoren werkt. Je kunt dit vinden bij de leverancier of gewoon op het internet.
• Probeer bij de aanschaf van je apparatuur een zo lichtgevoelige lens als (financieel) mogelijk aan te schaffen. Een goed objectief zal je veel meer plezier geven dan een dure camera met een goedkope lens.
• Fotografeer met diverse lenzen en probeer altijd diverse composities toe te passen. Geeft vaak leuke effecten aan foto’s;
• Durf en wees geduldig. Er zal zich altijd een situatie voordoen waarvan je denkt Wauw;
• Indien je regelmatig terugkeert op dezelfde plek laat dan ook eens de foto’s aan de mensen zien die je gefotografeerd hebt. Geef ook eens gratis foto’s weg;
• Durf tijd te investeren. Mijn serie heeft in totaal zo’n 7 maanden gekost en is op vrijwillige basis en met instemming van alle partijen (ProRail, NS en BAM) gemaakt. Het betreft hier werkzaamheden overdag en in de nachtelijke of avonduren.


Door dit project heb ik ook vaak in de nachtelijke of avonduren gewerkt. Als je een serie gaat maken, bedenk ook hoeveel tijd je kwijt wil of kan.

Wie is deze auteur?

Mijn naam is Gerard Herinx. Ik ben ongeveer 20 jaar bezig geweest met fotograferen. Na mijn oude Minolta XG-1 heb ik zo’n 7 jaar geleden de overstap naar het digitale tijdperk gemaakt met uiteindelijk een Sony A-77 en de A-55. Ik vind het onder andere interessant om werkende mensen in hun omgeving te fotograferen. Fotograferen is voor mij gewoon durven en van je fouten leren.

Mis niks met de wekelijkse Zoom.nl nieuwsbrief!

E-mailadres

28 prachtige Instagram-accounts om te volgen

Quickstart: Een blauw oog in Photoshop CS6