in ,

Newborns fotograferen? Zo hou je het beste rekening met de veiligheid

De foto’s van een ‘opgevouwen’ baby’tje zijn natuurlijk ontzettend schattig, maar is dat ook wel goed voor het kwetsbare pasgeboren baby’tje? Welke houdingen kun je wel gebruiken en waar moet je mee oppassen?

Welke houding prettig is, hangt vaak af van het kindje. In een foetushouding kan bijna elke baby liggen, maar je kunt daar niet blindweg mee starten, weet Patricia van den Bogaart. Je moet het volgens speciale technieken doen, zodat je het heupgewrichtje niet schaadt. Trek bijvoorbeeld nooit aan de beentjes.

Werkwijze

Om de beste technieken te leren, vloog Patricia speciaal naar Amerika. Ben je wat meer gevorderd in dit type fotografie en wil je een stapje verdergaan? Patricia legt haar werkwijze stap voor stap aan je uit.

“Ik zet het kindje min of meer op zijn kontje en kruis het beentje zodat hij relatief recht vooruit ligt. Dan schuif ik het achterste beentje naar voren zodat het voetje van dat beentje zichtbaar wordt. Vervolgens pak ik het armpje dat zichtbaar is aan de camerazijde (bij mij vaak links). Die breng ik naar de andere zijde bij het wangetje ter hoogte van de kaaklijn, vanuit mij gezien naar de rechterwang. Dat armpje heb je weer nodig om het hoofdje te ondersteunen. Vanuit daar vouw ik het lijfje stapsgewijs naar voren toe en tijdens het vouwen, draai ik het hoofdje naar de camera. Voel je weerstad, duw dan nooit door.”

Ondersteuning

Op de foto’s van Patricia is het net alsof de kindjes rustig plat liggen, maar schijn bedriegt. “Als ik de baby in de foetushouding leg of met de handjes onder de kin, heb ik een klein kussentje van doeken of handdoekjes onder het kindje gelegd, zodat het hoofdje altijd goed gesteund is en het kindje niet dubbelgevouwen hoeft te liggen.”

Patricia begint elke shoot met de baby op de rug, ingewikkeld in een doek. “Zo kun je altijd rustig en veilig starten. Vanuit de rugligging kun je het kindje naar de zij brengen en vervolgens naar de buik. Belangrijk is om altijd goed het hoofdje te ondersteunen. Die telt namelijk 25 procent van het hele lichaamsgewicht en het nekje is nog lang niet sterk genoeg om dat gewicht op eigen kracht te dragen.”

Echt, of een compositie?

Op internet en in bladen zie je de mooiste babyfoto’s voorbijkomen waarbij de baby’s in houdingen liggen waarvan je denkt: ‘Dat kan nooit!’ Volgens Patricia is die gedachte helemaal correct. “Beelden waarvan je denkt ‘hoe kan het?’, zoals een baby op een schommel of in een dromenvanger, zijn altijd compositiefoto’s. De fotograaf maakt dan twee aparte beelden die hij later over elkaar zet in Photoshop, zodat de handen waarmee hij het kindje bij elke foto vasthoudt niet meer te zien zijn.”

Ook kan het zijn de fotograaf een digitale achtergrond gebruikte. “Je fotografeert dan de baby op de beanbag en in Photoshop monteer je de baby in de achtergrond. Wil je dit kloppend laten ogen, let er dan goed op dat het lichtgebruik in de digitale achtergrond aansluit bij je eigen lichtgebruik.”

Kortom: Laat je niet opjagen om deze beelden met één shot na te maken. “Alles waar van je niet zeker bent, moet je niet doen”, zegt Patricia.

Andere aandachtspunten

Waar houdt Patricia verder rekening mee als ze een kleintje in haar studio heeft?

“Ik houd bij alle poses de bloedcirculatie in de gaten. De handjes en armpjes verkleuren snel, voor mij een teken dat de bloeddoorstroming wordt afgekneld. Wanneer dit gebeurt, til dan even het kindje op en verleg bijvoorbeeld het hoofdje. Afknelling kan vooral gebeuren bij de pose met de handjes onder het kinnetje.”

“Een kinderlijfje kan, zeker als het is ingewikkeld, snel te warm worden. Ik voel regelmatig in het nekje of de baby het te heet heeft. Handjes en voetjes van een kleintje blijven vaak koud. Omdat het vatenstelsel van een baby nog niet volledig ontwikkeld is, krijgen namelijk alle vitale organen het meeste bloed.”

“Dekentjes was ik het liefst met een neutraal wasmiddel zonder wasverzachter omdat je vaak niet weet of een baby’tje een allergie heeft. En ik gebruik alleen zachte dekentjes waarin de vingertjes en teentjes niet verstrikt kunnen raken.”

“Ik gebruik altijd een camerastrap voor het geval de camera uit mijn handelen glijdt.”

“Ik forceer nooit en pose, als een houding niet bij het kindje past, dan laat ik het.”

“Voorafgaand aan de sessie informeer ik bij de moeder hoe de bevalling is verlopen. Dit geeft mij inzichten of ik iets wel of niet kan maken met het kindje. Soms kan het gebeuren dat een baby een gebroken sleutelbeen heeft of een nekwervel die door de bevalling niet goed op zijn plek zit. Dit zijn wel dingen om rekening mee te houden tijdens een sessie.”

De basis van Photoshop: dit zijn aanpassingslagen

Aan de slag in de studio: deze lichtopstelling moet je kennen