in

Reportagefotografie in een onbekend gebied



11 december 2014, 13:00

Maarten Boersema is sinds een paar maanden deeltijd-predikant in Noord Friesland. Daarnaast is hij ook fotograaf. Zo is hij begonnen met zijn project Blije Kerk. Om het leven van een dorpspredikant als het dorpsleven in een krimpregio in beeld te brengen. Hoe legt uit hoe hij dat doet.

Een visser van beelden

Sinds september 2014 ben ik als (deeltijd)-predikant begonnen in Blije en Holwerd (Noord-Friesland). Naast mijn studie theologie heb ik mezelf in mijn studietijd ook bekwaamd als fotograaf. En dan met name sociale fotografie. Een en een is twee. En zo ben ik gelijktijdig met het werk als predikant ook een website begonnen waar ik een fotoweekboek van mijn werk wil bijhouden. Op deze manier wil ik op een verrassende manier verdieping en achtergrond geven bij een ‘onbekend stuk’ Nederland: zowel het leven van een dorpspredikant als het dorpsleven in een krimpregio.

Maartens website werd bekroond met de zogenaamde Webfish Award in de categorie particulier. De Webfish Awards worden elk jaar uitgereikt aan de beste christelijke websites in drie verschillende categorieen.

Realistisch

Daarnaast ben ik de site ook begonnen vanuit esthetisch perspectief. Het werk als predikant levert namelijk genoeg materiaal voor schitterende beelden. Niet dat de bezoeker van de website een totaal realistisch beeld krijgt. Ik zit vrij veel achter mijn computer om preken te schrijven, mails te beantwoorden, beleid te schrijven. Er staat alleen nog geen een foto van deze werkzaamheden online. Toch denk ik dat de beelden een aardige inkijk geven. Allereerst omdat ze realistisch zijn in die zin dat er niets in scene wordt gezegd en het me te doen is om de soms mooie, maar ook soms rauwe werkelijkheid. Daarnaast ook omdat ik probeer diversiteit aan te brengen in de onderwerpkeuze.

Ik ontmoette meneer in het ziekenhuis. Hij was daar met spoed opgenomen wegens een ‘licht’ herseninfarct. Aan het einde van het gesprek vroeg hij wat er in mijn tas zat. Ik vertelde hem over het fotoproject en de camera. Hij lachte en zei dat ik geen foto van hem hoefde te maken. Op dat moment kreeg hij telefoon en stiekem maakte ik toch een paar foto’s van hem. Toen ik zijn familie later vroeg of de foto geplaatst mocht worden, waren ze meteen positief. De man zelf trouwens ook. Het is een foto, die ook een belangrijk onderdeel van het werk laat zien. Het bijstaan en omzien naar gemeenteleden in woord en daad.

Taal

Het mooie aan fotografie vind ik dat het een taal is die in de hele wereld wordt verstaan. Door fotografie kunnen we over de hele wereld ooggetuige worden van de menselijkheid en onmenselijkheid van het menselijk bestaan. Ik hoop met mijn beelden mensen ooggetuige te maken van het leven in Noord-Friesland en het leven als predikant. Ik wil mensen laten genieten door een enkel beeld, dat raakt of misschien ook wel afstoot. Daarbij wil ik de foto’s voor zich laten spreken en schets ik in het bijschrift kort de context, zodat de foto’s te plaatsen zijn. Je zult dan ook geen preken bij de foto’s vinden. Voor een preek kan je naar de kerk komen :).

Deze foto werd gemaakt op de avond voordat er ‘hoog water’ werd voorspeld. Op de pier in Holwerd verzamelde zich die avond veel mensen. Vandaar ook de weerkaatsing van een paar autolampen op de foto. Ik geef toe dat de foto niet helemaal de waarheidsgetrouwe kleuren heeft als op die avond. Ik heb in de nabewerking de sfeer iets mysterieuzer willen maken, dan het toen was. De foto is extra bijzonder omdat ik afgelopen week gemaild werd door een gemeentelid met de vraag of ze de foto mocht hebben om ‘m in te lijsten voor in de kamer. Deze foto heeft niet direct iets met mijn werk te maken, maar wel met de omgeving waarin ik nu woon. Ik moet wel zeggen dat dit soort beelden me inspireren, ook voor mijn werk. Het is mysterieus, ademt een bepaalde sfeer en er moet vooral niet te veel over gezegd worden. Laat het beeld zijn werk maar doen.

Camera

Je moet je nu niet inbeelden dat ik altijd en overal met mijn camera op pad ben. Ik kies mijn momenten. Ook omdat de camera mijn werk niet in de weg moet zitten. Niet iedereen vind het een plezierig idee om op de foto te komen. Gelukkig zijn er ook veel mensen, die er geen problemen mee hebben. Ze kijken zelf met plezier naar anderen op de website en willen er zelf ook wel op. Ik maak mijn foto’s trouwens met een Canon Eos 5d. En dan gebruik ik over het algemeen drie lenzen; een Canon 24-70 mm, een Canon 35 mm en een simpele 85 mm. De bewerking doe ik met Adobe Lightroom. Hoewel het fotograferen van mensen mijn voorkeur heeft, probeer ik af en toe ook iets van het landschap in Noord-Friesland te tonen.

Deze foto enigszins geposeerd. Ik vroeg de heren op de foto even te blijven staan, zodat ik op zoek kon naar het gewenst effect met de zon. Het heeft even geduurd, maar toen stond de zon op de goede plek in mijn zoeker. Zie hier het resultaat. Een foto waar iets ongedwongens in zit en de ontmoeting centraal staat. Hoewel ik voor foto’s niet iets wil ensceneren dat er niet is, vraag ik mensen soms dus wel even te blijven staan. Noem het een tafereel ‘bevriezen’, maar dat is alles. Verder moet de werkelijkheid het maar doen zoals die zich aandient. En volgens mij levert de werkelijkheid – het leven van alledag – genoeg materiaal voor prachtige beelden. Beelden van schoonheid of afzichtelijkheid. Beelden die kwaad tonen of het goede uitstralen. Waarin geluk weerspiegelt of wanhoop gevangen is.

Zelf een reportage maken? Twee tips:
1. Ga schoonheid zien in het alledaagse.
2. Laat foto’s het werk doen en schrijf er vooral niet te veel om heen.

Review: Nikon AF-S NIKKOR 20mm F1.8G ED

Verslag Bonds Meester Klasse (BMK)-fotodag, vol tips