in

Review: Lensbaby Sweet 50



16 december 2014, 15:00

Blogger Andrea Gulickx werd door Zoom.nl gevraagd om de Lensbaby Sweet 50 te testen. Enthousiast ging ze in twee bossen aan de slag. Haar bevindingen deelt ze in deze blog!

Een aantal weken geleden vroeg Zoom.nl of ik een review wilde schrijven over de Lensbaby Sweet 50. Jullie snappen het al: als echte Lensbaby Freak vond ik dat natuurlijk geweldig! Zo blij als een kind ging ik met mijn nieuwe ‘speelgoed’ op pad. Een mooier seizoen kon ik me niet wensen om dit uit te proberen. Het Speulderbos en het Amerongse bos werden mijn decor en ik heb me heerlijk kunnen uitleven. Zoals te verwachten ben ik begonnen met mijn passie: macrofotografie.

Lensbaby Sweet 50

Ik ben gewend te werken met de Lensbaby Double Glass Optic (DGO) in combinatie met macro voorzetringetjes. De Sweet 50 werkt niet met voorzetringen maar met macro-converters. Deze converters worden natuurlijk niet standaard bij de lens geleverd, maar gelukkig had ik die al in mijn collectie. Om eerlijk te zijn vind ik het werken met de converters niet echt praktisch. Een voorzetringetje verwisselen bij de DGO is namelijk veel eenvoudiger en sneller dan telkens de lens eraf te halen, converters te wisselen en de lens weer opnieuw te plaatsen. Na wat gemopper kreeg ik de truc al snel beter onder de knie. Het is gewoon even een handigheidje waarbij ik jullie aanraad om hiervoor de instructievideo’s op de www.lensbaby.co.nl te bekijken. Deze handige video’s laten zien hoe je de Lensbaby Sweet 35 verwijdert en de macro converters installeert. Voor de Sweet 50 werkt dat exact hetzelfde.


ISO 200 – 1/200 SEC – F2.8

De Lensbaby Sweet 50 heeft een vaste diafragmaring, terwijl de DGO werkt met losse diafragmaringen die je handmatig moet verwisselen. Deze optie biedt wel speelse mogelijkheden, zeker met de fancy diafragmaringetjes, maar het vergt wel een aantal handelingen. Ik was dus benieuwd hoe ik de vaste diafragmaring zou ervaren.


ISO 500 – 1/60 SEC – F2.8

Terwijl ik aan de slag ga met deze nieuwe combinatie op mijn Nikon D700, valt me gelijk op dat het even wennen is om de afstanden te vinden waarin het scherptegebied ligt. Gevoelsmatig zijn die afstanden toch weer even anders dan bij de DGO. Na een aantal missers, krijg ik al snel de slag te pakken. Spelenderwijs merk ik dat ik het toch wel erg leuk en makkelijk vind om meer met de diafragmaring te spelen net zoals ik gewend ben bij mijn ‘gewone’ macrofotografie. Wel vind ik het iets lastiger om gelijk de juiste scherpte te krijgen met de Sweet 50 in samenwerking met de macroconverters dan bij de DGO in combinatie met de voorzetlensjes. Ook dat is natuurlijk opnieuw een kwestie van heel veel doen.

Links ISO 500 – 1/125 SEC – F2.8 – – Rechts ISO 200 – 1/250 SEC – F2.8

Terwijl ik met mijn “Sweetie” verder het bos in duik, word ik weer verrast. Al kijkend door de zoeker merk ik dat bij een bepaalde manier van scherpstellen een dromerige waas ontstaat. Hoewel het scherpstellen hierdoor wordt bemoeilijkt, geeft het een geweldig effect. Het is alsof ik naar een dubbele belichting in de camera kijk….. super! Dit geldt echter alleen in combinatie met de macroconverters. Wanneer ik die er tussenuit haal en de omgeving fotografeer is het effect verdwenen.

Deze waas wil ik echter niet in al mijn foto’s. Ik kom er gelukkig al snel achter dat je even verder moet zoeken met de buiging van de lens en je scherptepunt iets moet verleggen om een ‘gewoon scherp’ beeld te krijgen.


ISO 500 – 1/80 SEC – F2.8 dromerige gloed vooral goed op de hoed rand te zien

Een puntje wat me minder vrolijk stemt, is het moment dat ik mijn lens omhoog buig en tegen de zon in ga fotograferen. Via de zoeker zie ik plotseling een witte waas ontstaan. Terugkijkend op mijn schermpje blijkt het een witte balk te zijn geworden over de hele foto. Nu staat Lensbaby bekend om zijn bijzondere reactie op verschillende lichtsituaties, zeker als het gaat om tegenlicht. Je krijgt dan van die leuke gebogen flairs of bijzondere lichtstralen in de foto, maar deze keer is het wel erg ‘bijzonder’. Ik probeer het nog een keer terwijl de lens recht staat. Dit werkt gelukkig goed. Het is dus gewoon een kwestie van ‘spelen’ en kijken hoe ver je kunt gaan. Ik krijg het vermoeden dat de witte balk niet door de lens ontstaat, maar door de combinatie met de macroconverters. Ik wissel daarom de Sweet 50 voor de DGO en probeer het nog een keer. En inderdaad… hetzelfde resultaat.

Ik denk graag in oplossingen dus om een witte balk te voorkomen is het misschien verstandig om in plaats van de macroconverters reguliere tussenringen te gebruiken. Wellicht heb je zelf al tussenringen. Die plaats je dan tussen de Lensbaby Composer pro en de camera body. Realiseer je wel dat je dan de dromerige ‘look’ kwijt bent, mocht je die graag willen.


ISO 200 – 1/160 SEC – F2.8

Na de vele macrofoto’s haal ik de converters er tussenuit en ‘focus’ me meer op de omgeving. Al spelend met verschillende diafragma’s ontdek ik dat ik de mooiste resultaten boek met diafragma’s tot F6.3. Ik hou wel van die onscherpte, want dat geeft juist die bijzondere ‘look’. Het liefst gebruik ik diafragma F2.8 juist voor die zachte sfeer, dat is helemaal mijn stijl. Na vele foto’s ga ik moe maar zeer voldaan naar huis. Ik ben nu al verslaafd… Ik wist het.


ISO 400 – 1/400 SEC – F4 Door bladeren heen geschoten waardoor je een extra diepte effect krijgt.


Links ISO 400 – 1/200 SEC – F2.8 – – Rechts ISO 200 – 1/400 SEC – F2.8

Conclusie

De Lensbaby Sweet 50 is een schitterende lens om in je Lensbaby-collectie te hebben. Een stukje zwaarder dan de DGO en daardoor niet echt aan te raden in combinatie met de Muse of Spark. Daar is hij te zwaar voor, zeker met de converters ertussen. Voor portretfotografie is hij zeker een ‘must have’ in de collectie, maar ook voor landschapsfotografie is het een prachtige creatieve lens. Ik kan in ieder geval niet wachten om hem toe te voegen aan mijn collectie. Meer foto’s van de Sweet 50 kun je op mijn blog of Lensbaby inspiratie pagina vinden.


ISO 250 – 1/320 SEC – F2.8

Volgende keer neem ik jullie mee met de Lensbaby iPhone voor een review.

Mis niks met de wekelijkse Zoom.nl nieuwsbrief!

E-mailadres

Review: Canon Powershot G7X

Review: Panasonic Lumix DMC-GM5